الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً « 1 » عظايم غنايم و كرايم مغانم روى نمود ، چنانچه از آب سند تا اين‌جا كه دار الملك هند است بسى قلاع و بلاد به عنايت الهى مسخّر و مفتوح فرمود و هفتم ربيع الثانى ، « 2 » خورشيد راى كشورگشاى صاحب‌قرانى از مطلع تأييد آسمانى طالع شده رايت فتح و فيروزى برافروخت و عرصهء جهان را به تيغ آفتاب از ظلمت هندوان شب‌نشان و كدورت تيره‌رايان پرداخت و به يوسونى كه در نواحى بل كيتل « 3 » مقرّر بود ، برانغار از صولت اميرزاده پير محمد و اميرزاده رستم و اميرزاده خليل سلطان و امير سليمانشاه و امير شيخ نور الدين و امير مضراب و امير يادگار برلاس و خمارى و تيمور خواجهء آق بوقا و ديگر امرا آرايش يافت و همچنين جوانغار از فرّ شكوه پادشاه سلطان محمود خان و اميرزاده سلطان حسين و امير شاهملك و امير شيخ محمد ايكوتمور و امير شيخ ارسلان و امير سونجك و ديگر بهادران زينت گرفت « 4 » و آفتاب رايت نصرت آيت از اوج قول و القلب مستقر سلطان الرّوح طلوع نمود و به توفيق ربّانى لشكرى آراسته آمد كه تا چشم روزگار در ميدان پيكار نظاره‌گر لشكر موجودات است چنان سپاهى نديده تا كواكب گردون در اين كارخانهء بوقلمون صف‌آراى گشته و خورشيد تيغ‌زن و بهرام نيزه‌گذار شده آوازهء صلابت چنان لشكرى نشنيده . بيت ايام اگرچه قصهء لشكر بسى شنيد * امّا بدين صلابت و قوّت كسى نديد بدين نسق و ترتيب متوجه رزمگاه شدند و از طرف مخالف ، سلطان محمود نبيرهء سلطان فيروز شاه قلب را آرامگاه ساخته ملو خان با او بود و ميسره به اهتمام

--> ( 1 ) . سورة النساء 100 . ( 2 ) . ظف : روز سه شنبه . ( 3 ) . ظاهرا پل كوپله مراد است . ( رك ظفرنامه ج 2 ص 66 ) . ( 4 ) . در شماره و ترتيب اين اسامى ، بين متن و ظفرنامه اختلافاتى ديده مىشود . ( رك ظفرنامه ج 2 ص 77 ) .